Zeeuwse-Navy-Seals

Hallo sobats, als naut volgde ik in 1959 de opleiding tot duiker,
gevolgd door die van kikker o.l.v. kwmr Willem Nas. De opleiding vond plaats vanuit de Hr Ms Soemba welke in Den Oever lag.
Tijdens de opleiding werd de toenmalige kaptmarns Rudolphie ( de latere generaal) en de luitmarn Peters bij ons aan boord geplaatst. Rudolphie had in Frankrijk de opleiding para/kikvorsman ( o.m. een onderdeel van het Vreemdelingenlegioen) gevolgd.
Daar defensie het kikkeren wilde implanteren in het Korps werden beide officieren bij het Duikbedrijf geplaatst.
Na de opleiding tot standaard-duiker etc namen zij de opleiding voor kikkers over waarna er een aantal geschiktbevonden mariniers de opleiding volgden waarna de Vaste Kikker PLoeg ( VKP) in het leven werd geroepen, later omgedoopt tot Amfibische Sectie en later in het Amfibisch Verkenningspeloton.  
Bekende mariniers die mede gestalte gaven aan de kikkerploeg van het Korps waren o.m. Ben Schierboom en Frans Kemper.
Helaas hield hierna de Vloot-Kikker op te bestaan.  Hiernaast de brevetuitmonsteringen van de kikkerploeg.

 De geschiedenis van de kikvorsmannen
van het Korps Mariniers
Voor zover bekend duikt de Koninklijke Marine sinds 1900 onder water. Met name toen werd er nauw samengewerkt met de Onderzeedienst. De samenwerking tussen de mariniers en de Onderzeedienst zou vele jaren later weer intenser worden gedurende de exit en re-entry oefeningen. De hierna volgende opsomming van geschiedenisfeiten geven weer dat de kikvorsmannen van het Korps Mariniers nu al bijna 40 jaar onderwater actief zijn.

In de jaren 50 werd destijds door de Mariniersbrigade gebruik gemaakt van duikploegen in het voormalige Ned. Indië. Sprake van een georganiseerde kikkerploeg was er destijds nog niet.

De geschiedenis van de kikvorsman zoals hij nu bij het Korps Mariniers dient, begon in 1959. Door de toenmalige korpsleiding werd toestemming gevraagd aan de Minister van Marine om over kikvorsmannen te kunnen beschikken. Dit was aanleiding tot de eerste schreden voor enkele mariniers in de duikwereld van de Koninklijke Marine.

Echter de duikopleiding welke destijds door de Koninklijke Marine werd verzorgd, dekte niet de facetten van het duiken voor een kikvorsman. Naar aanleiding hiervan werd een vervolgopleiding samengesteld welke 7 maanden duurde. De opleiding kwam voort uit kennis en ervaring welke door de mariniers werd opgedaan in Amerika en Frankrijk.

Na de diverse opleidingen en het vormen van instructeurs kon men in 1963 de vaste kikkerploeg (VKP) formeren, de vroegste voorganger van het huidige Amfibisch verkenningspeloton. Deze operationele eenheid verzorgde tevens de opleidingen tot kikvorsman binnen het Korps Mariniers.

In 1975 begon de vaste kikkerploeg zich uit te breiden, en door het drukke oefenprogramma werd besloten dat de opleiding los moest worden geweken van de operationele eenheid. In 1975 werd de Amfibische Sectie gevormd, kortweg “Amfsie” genaamd. In dit jaar werd door de Amfsie voor het eerst de oefening “exit en re-entry” beoefend. Dit nadat er reeds meerdere malen bij de Britse SBS van de Royal Marines in de keuken was gekeken gedurende de oefeningen die op regelmatigere schaal gingen plaatsvinden. In deze periode werden ook contacten gelegd met andere kikvorsmaneenheden. Samen met de Britten, Amerikanen, Fransen, Denen, Duitsers, Noren en Belgen werden er regelmatig uitwisselingstrainingen gehouden. Hierdoor werd de gelegenheid gecreëerd om eigen technieken en materialen aan te passen en te verbeteren.

In 1981 werd 7 Troop SBS RNLMC opgericht, dit nadat de eenheid zijn waarde en vakkundigheid reeds meerdere malen had bewezen aan de Britse SBS gedurende de vele gezamenlijke oefeningen. Sinds die tijd heeft de Britse SBS meerdere malen een beroep gedaan op het Amfverkpel om de SBS te ondersteunen met personeel gedurende ernstinzetten. De contacten met de Britse SBS zijn tot op vandaag de dag zeer goed. Geregeld vinden er uitwisselingen plaats en wordt er gesproken over veranderde procedures en materialen.

In 1990 werd het hoofdstuk in Den Oever afgesloten en werd de het duikbedrijf naar Den Helder verplaatst. De naam van de Amfsie werd hierna het Amfibisch Verkenningspeloton, dit is de naam welke de eenheid tot de dag van vandaag nog steeds onder bekend staat. De eenheid vond hier, eveneens als de Duik- en demonteerschool, zijn onderdak aan boord van de Hr. Ms. Thetis, onder de hoede van de Mijnendienst. Het Amfibisch verkenningspeloton valt tot op vandaag logistiek onder de Mijnendienst. Hierbij is de samenwerking met de Duik- en demonteerschool zeer goed. Door dat de operationele eenheid en de kikvorsman opleiding samenwerken en kennis uitwisselingen, schept dit de gelegenheid om van elkaars kennis en materiaal gebruik te kunnen maken. Dit verhoogt het niveau van de opleiding en voorkomt, dat als er een net opgeleide kikvorsman bij de operationele eenheid komt, de eenheid hem aangeleerde procedures moet afleren omdat het in de praktijk er anders aan toe gaat.