Zeeuwse-Navy-Seals

Ervaringen van Marine Duikers
De laatste tijd komen er bij ons nog al wat e-mails binnen , met gelijke nare of vreemde ervaringen van Ex Marine Duikers en om ze toch een gehoor te geven hebben wij besloten om er een onderwerp aan te wijden zodat iemand zijn ervaringen zowel positiefe als negatiefe hier kwijt kan dus mail het in Word en wij plaatsen het wel graag onder je eigen naam , om misverstanden te voorkomen , de mails worden alleen geplaatst met toestemming van de persoon. Even ter info er worden hier geen verhaaltjes geplaatst , dat doen wij in SobatHoek.

Hallo sobats, hier mijn aangepaste verhaal. Allereerst wil ik jullie een veer op en bepaalde plek bezorgen m.b.t. de start van het verhaal zoals de plaatjes etc alsmede mijn handtekeningsplaat met foto van mijn afgeleefd hoofd. Hier nu even wat ik bedoel voorafgegaan van hetgeen Willem als introductie van mijn verhaal. Hoop dat de bomen in het bos niet onduidelijk overkomen!
Het volgende werd mij toegestuurd door Jan Schalkwijk, die dit aan den lijve ondervond. Ik heb zijn toestemming om het te plaatsen en bedank Jan daarvoor evenals voor het opsturen hiervan. Een en ander is voor mij belangrijk om aan te tonen welke pressie er op iemand uitgeoefend kan worden om in risicovolle toestanden toch te gaan duiken. Dit is voor de zogenaamde "Kenners" die niet geloven, dat zoiets mogelijk is. Lees mijn verhalen over "Het duikongeval aan boord van de Hr Ms Rotterdam" op dezelfde site.
Willem Gelens.
"Hallo Willem, dat je als duiker-seinmeester ( dit geldt in wezen ook voor andere duikers, alhoewel hun verantwoordelijkheid niet zo zwaar geldt als die van een seinmeester) eerst, voordat er wordt gedoken, een planning maakt "van" met daarbij de bekende "risicoanalyse", is er door je opleiders met een "houten hamer" ingestampt. Zelf heb ik ook een minder prettige ervaring, als jonge duiker, opgedaan. Van 1 april tot 6 mei 1963 werd ik, met nog andere maten van het duikbedrijf, gedetacheerd bij de Vaar- en Duikerschool van de K.L. te Gorkum. Aldaar ontmoetten wij ook nog Rob "Crab" Rademaker en een oud Duikofficier ( De Rooy of van Rooyen??), welke waren overgaan naar de K.L.
Ons team was "uitgeleend" aan de TNO Delft om de "verzanding "van Engelse zeemijnen" helpen op te meten. Dit onderzoek vond plaats op Merwede, t.h.v. "Het Kop van 't Land" omdat aldaar de stroming van de rivier het meest geschikt was om het onderzoek uit te voeren. Met een duikvlot en een ouwe sleepboot ( motor moest nog gestart worden met een "Lontje) gingen wij voor 5 weken voor anker op de voormelde plek.
Tijdens het onderzoek ging er iets mis met de onder water geplaatste meetapparatuur om de stroming vast te leggen. Het vermoeden bestond, dat de apparatuur was vastgelopen door vuil etc en dat moest even worden geklaard. Er moest dus een duiker opnieuw naar beneden om de zaak schoon te maken. De Officier van Technische Diensten, een dienstplichtig Ltz j.c. welke bij het TNO was geplaatst, gaf mijn bootsman-duiker-seinmeester vervolgens de opdracht om mij naar beneden te laten gaan. Vervolgens werd gesteld, dat de duikflessen al gebruikt waren maar die Ltz wist de bootsman toch zover t krijgen dat ik "even onder water ging"want het klusje zou zo "gepeipt"zijn, dus niet. Tijdens het schoonmaken van de meter bleef mijn seinlijn ,vanwege de sterke stroming ter plaatse, vastzitten in het rek waarin de meter was geplaatst. Mijn flessen raakten ineens leeg, trok vacuum via mijn mondstuk ( P-pak), dus rukken aan de seinlijn, geen reactie en bleef, zoals mij door mijn opleiders bij mij ook was "ingestampt", kalm en kon uiteindelijk de goede kant van mijn seinlijn bereiken, gaf het bekende noodsignaal en werd vervolgens met apparatuur en al uit het water gesleurd. Ik was al enigszins van kleur veranderd wegens gebruik aan lucht.
Prees mij gelukkig, dat alles goed was afgelopen. Heb mij later zelf verweten, dat ik, in strijd met de regels, toch te water ging en niet heb stilgestaan bij de risico,s maar ja, je was jong en wilde laten zien, dat je nergens bang voor bent. De bootsman baalde uiteraard als een stekker, beseft uiteraard dat hij niet had moeten toegeven ( hetgeen in feite ook voor mij gold) en schold die Ltz verrot. Later werd die vervangen.
Het toeval wil, dat mijn voorval plaatsvond in de periode dat het ongeval Arie en Gerrit plaats heeft gevonden.
Ingezonden door Jan Schalkwijk

Selamat pagi amigo,s, dank voor het bericht. Ik vind de site uitstekend opgezet en zeer informatief. Het is plezierig om te lezen wat er allemaal heeft plaatsgevonden in het marineleven van een sobat maar helaas worden wij dan soms ook geconfronteerd met "stil leed" edoch ook dat hoort bij het leven en moeten wij daaraan niet voorbijgaan. Ik hoop, dat er nog meer sobats inspelen op de intensies van de web-masters want ik ben er van overtuigd, dat er in het verleden genoeg op ons is afgekomen waar anderen graag en met genoegen kennis van willen nemen.
Henk als jij je toch een moment vervelen mocht dan kan je dit ook plaatsen. Groeten aan jullie beiden en ga door. Het doet mij een waar genoegen om jullie te kunnen groeten.